Uzun zamandır kuşları, böcekleri yazmadığımı fark ettim.
Eskişehir’de yazılmayanı yazmak için yola çıktıysak haksızlık etmek istemiyorum alanıma…
Çünkü onlar da hak ediyor sözcükleri…
Kuşlar denilince sizin aklınıza ne geliyor bilmiyorum ama ben bu konuda özgürlükçüyüm.
Kanatlarım olsa gökyüzünün mavi sonsuzluğuna ‘kanatlanmak’ isterdim.
Gökyüzünden insanoğlunu seyretmek…
Nasıl duruyor acaba yukarıdan bakınca?
Yükseğe çıktıkça küçülür ya görüntü, belki gözümde küçülürlerdi.
Yaptıklarını izleyince…
Kim bilir?
İnsanlar eylemlerini ‘kendileri’ için yapmış olduklarını bilseler bu kadar ‘acımasız’ olmazlardı.
İnanın.
Her birey önce kendi için yaşar.
Yaşamın ana felsefesi de budur aslında…
Bunu bencillik olarak düşünmeyin.
‘Kendini sev, kendine yatırım yap’ şiarı da bundan kaynaklıdır.
Eskilerin meşhur bir sözü vardır ya…
Ne ekersen onu biçersin…
Çok doğrudur.
Ve kişinin kendisine yatırımını anlatır.
Yaşama ne ekersen karşılığını ‘mutlaka’ alırsın.
Bazı uyanık olduğunu sanan insanoğulları var ya…
Yaptıkları ‘kötülüklerin’ kendilerine kar kalacağını sanırlar.
Bunun için sürekli birilerinin ayağına çelme takma, ayak kaydırma derdindelerdir.
Bunu bir sanatla uğraşır gibi kendilerine hobi edinirler.
Hele birde sonuç aldıklarını düşünün bu eylemlerinden…
Sınır bilmezler, dur anlamazlar.
Tatmin olmazlar…
Kendilerinden ‘mutlusu’ yoktur.
Karşıdaki kişiyi yerde gördüler ya, bu onlara zevk verir.
Hayatlarında hiçbir şeyi kazanamadıkları için bu eylemi ‘zafer’ sayarlar.
Düşünsene bir insana gözyaşı döktürdüğün için mutlusun!
Allah kimseyi bu kadar çaresiz bırakmasın!
Doğru söylüyorum bak!
Neden mi?
O çelmeyi kendilerine çaktıklarını bilseler ‘düşmek’ için bu kadar uğraşmazlar, aptal yerine koymaya çalışırken birilerini ‘aptala’ dönüştüklerini fark ederlerdi!
Onlara da kızamıyorum aslında…
Fark edememenin verdiği bilinçsizlikle davranıyorlar.
Bilinçli olmak herkesin başarabileceği bir olgu değildir!
Olgunluk ister!
Tecrübe ister!
Hoşgörü ister!
He, ne demiştim?
Kuşlar diyordum.
Kanatlarım olsa da gökyüzünden insanoğlunu seyretsem…
Küçültmezdim onları gözümde…
Çünkü farkındayım!
Küçük görürsem, küçük görünürüm!
Ben insanları hep gözümde büyüttüm.
Büyüteceğim de…
Sevgi bunun için var!
Özgürlük bunun için var!