23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı…
Dünyada çocuklara armağan edilen tek bayram…
Armağan eden de Büyük Önder Mustafa Kemal Atatürk…
Ülkeyi gençlere emanet eden Mustafa Kemal Atatürk, TBMM’ni açıldığı günü de ülkenin umudu olan çocuklara armağan etti.
Atatürk, çocuklara da gençlere de büyük önem veriyordu.
O’nu büyük önem verdiği gençlerin ve çocukların içinde bulunduğu durum ortada…
Hiç de iç açıcı değil…
Çocuklar, eşitsiz koşullar altında büyüyorlar.
Eğitim için yine eşit olmayan koşullarda yarışmak zorunda kalıyorlar.
Toplumdaki hızlı yoksullaşma sürecinden en fazla zarar görenlerin başında da yine çocuklar geliyor.
Karnı yeterince doymamış, beslenme çantası boş olarak okula giden on binlerce çocuk var ne yazık ki…
Olmadık işler için dünyanın parası harcanırken, okullarda çocuklara bir öğün yemek çok görülüyor.
‘’İtibardan tasarruf olmaz’’ denir de çocukların ne halde olduğu hiç akılların ucuna bile getirilmez.
Oyun ve eğitim çağındaki küçük çocuklar, çalışmak zorunda kalıyor.
‘’Ucuz işgücü’’ olarak görülen çocuklar, daha yaşamın ilk baharındayken yaşama veda ediyorlar.
1 yıl içerisinde 100’e yakın çocuk işçi çalışırken yaşamlarını yitirdi.
Son 10 yılda yaşamını yitiren çocuk işçi sayısı ise 800’ü aşmış durumda…
Yazık ki ne yazık…
Ağır koşullarla yaşamak zorunda kalan çocuklar ne yazık ki güvende de değiller.
‘’Akran zorbalığı’’ olarak adlandırılan şiddet olayları alabildiğine yaygınlaşmış durumda…
‘’Huzur ve güven şehri’’ olarak tanınan Eskişehir’de bile çok sayıda şiddet olayı yaşandı.
Sokaklarda güven içerisinde olamayan çocuklar ne yazık ki, okullarda da güven içinde değiller.
Çocuklara armağan edilen Bayram öncesinde gerçekleşen korkunç olaylar var.
İlkinin meydana geldiği yer Şanlı Urfa…
Okulun eski öğrencisi tarafından düzenlenen saldırıda 16 kişi yaralandı.
Bu olayın şoku atlatılmadan hemen ertesi gün meydana gelen bir saldırı olayı var.
Meydana geldiği yer Kahraman Maraş…
Bu daha da korkunç bir olay…
Okulun öğrencisi olan küçücük bir çocuk, 5 tabanca ve 7 şarjör ile okula geliyor.
Hedef gözetmeksizin önüne gelene kurşun yağdırıyor.
Kurşunlara hedef olan 1 öğretmen ve 9 öğrenci yaşamını yitirdi
13 öğrenci de yaralandı.
İnanılır gibi değil…
Küçücük bir çocuk nasıl oluyor da böylesine bir ‘’canavar’’ haline dönüşebiliyor.
‘’Nasıl’’ sorusu öyle kolayca geçiştirilecek türden bir soru değil…
Dün de dile getirdik.
Toplumu saran, çocukları bile hedef alan şiddetin nasıl ve nerden kaynaklandığını ciddi biçimde sorgulamak ve gerçekçi çözümler bulmak gerekiyor.
Gereken o da yapılır mı?
Ne yazık ki ‘’evet’’ demek olanaksız…
‘’Münferit olaylar’’ olarak değerlendirilip geçiştirilir.
Çocukların karşı karşıya kaldıkları sorunları saymakla bitirmek olanaksız…
Uzun sözün kısası bu ülkede çocuk olmak da çok zor.
Mustafa Kemal Atatürk’ün büyük değer verdiği, bayram armağan ettiği çocukların hali böyle…
Ülkenin umudu olan çocukların bu halde olduğu bir ülke ne halde olabilir ki?
Sorunun yanıtı insanın içini karartıyor.
Yazık ki ne yazık…