İnternet medyasına çok kızıyorum.
Ben onlara kızdıkça onlar da bana kızıyor.
Karşılıklı bir etkileşim içindeyiz.
Ben değişime, dönüşüme, yeniliğe karşı duran bir gazeteci değilim.
Elbette gelişen teknoloji ile birlikte “gazetecilikte” dönüşecek.
Farklı formatlarda kendine yer bulacak.
Dijital medyaya karşı olmadığımın en güzel örneği sosyal medyadır aslında.
Sosyal medyayı aktif olarak kullanmam “yeniliğe” ayak uydurduğumun en güzel örneği…
Attığın bir twit bile haber haline dönüşebiliyorsa, gündemi belirleyebiliyorsa bu kız “internet medyası düşmanı” diyemez hiç kimse…
Ben internet piyasası içerisindeki etiksizliğe, denetimsizliğe karşıyım.
Her internet sitesi sahibinin gazeteciliği “babasının yeri” sanmasına ve istediği şekilde at koşturmak istemesine karşıyım.
“Bak benim gazetem var, heee, yazarım görürsün” cahiliyetindeki tehditkar tavra karşıyım.
Ve kimse kusura bakmayacak ki bunları her platform da söyledim, söylemeye de devam edeceğim.
Gazetecilik yapacak insanın elbette ki ticari kaygıları olacak.
Bunu da anlıyorum.
Ancak…
Ticari kaygıları gazeteciliğin önüne geçerse işte bu konuda da eleştirilecek noktalar vardır.
Ticaretse derdiniz adının başına “gazete” kendine de “gazeteci” demeyeceksin!
Gazeteci tüccar değildir!
İki ya da üç kurumu tenzih ediyorum ancak gerçek şudur ki;
İnternet medyası Eskişehir basınında gazeteciliğin yok edilmesindeki en büyük etkendir!
Önüne gelen her kişinin para kazanmak derdiyle internet sitesi açması basını yok etmiştir, diri diri toprağa gömmüştür!
Var olan internet medyası gazeteciliğin etik kurallarını delmiş, haber kaynaklarını bunaltmış, haber kaynaklarına sadece ‘kaynak’ gözüyle bakmış, eleştirel bir haber yapıldığı zaman ‘gerçek’ gazeteciler hedef gösterilmiştir!
İnternet medyası ticaretin ucunu kaçırmış, piyasayı soğutmuş, işsiz gazeteciler ordusunun artmasına neden olmuştur.
Gazetecilik mesleğine en büyük zararı internet gazetecileri vermiştir.
Ve üzülerek söylüyorum ki…
İnternet gazetecileri gazeteci değil, karını düşünen birer tüccardır!