Bir arkadaşımızla bir kafeye gidiyoruz, kahvemiz soğuyor. Çünkü önce fotoğraf çekiliyor. Tatile çıkıyoruz. Manzaraya bakmadan daha hikâye paylaşıyoruz. Ne zaman yaşamaktan çok, yaşantımızı çevremizdeki insanlara göstermeye başladık biz?
Sosyolog Erving Goffman buna “Benlik Sunumu” diyor. İnsanlar toplum içinde, kendilerinin en iyi versiyonunu göstermeye çalışırlar. Eskiden bu sokakta olurdu. Bugün sosyal medyada oluyor. Görülmek, insanın temel ihtiyaçlarından biri, evet ama görünmek uğruna yaşamaya başladığında insan, adeta kendinden uzaklaşıyor.
Bugün bir anı paylaşmadan yaşa. Sadece sen bil, sen hisset. Her güzel şey, başkaları görsün diye yaşanmaz. Kendi hayatını kaçırırsın sonra. Hatırlanmak güzeldir elbette. Ama önce gerçekten yaşamak gerekir. Bugün yaptığın güzel bir şeyi paylaşma. Sadece yaşa ve akşam olduğunda kendine sor; bunu paylaşmadığım halde aynı huzuru hissettim mi? Cevabın evet ise ne mutlu sana. Çünkü muhtemelen daha derin ve güzel hissetmiş olacaksın.
Önce anı yaşa, sonra paylaş. Hayatı kaçırma. Unutma kimseye yaşantını ve kendini beğendirmek zorunda değilsin ve kimsenin onayına da ihtiyacın yok! Bu hayat senin ve hayatının başrolü de sensin.