Seçimler yaklaşıyor.
Yaklaşıyor da hareket yok, enerji yok.
Her şey aynı…
İnsanın kalbi “pır pır” çarpmaz mı ya?
Bir mücadele vereceksin, en önemli çizgiye gelmişsin ancak kalpler çarpmıyor küt küt?
Olacak şey değil…
Nedenini sorguladım.
Siyasi parti örgütlerine şöyle bir göz gezdirdim.
Seçim sürecine girdiğimiz şu zamanda…
En fazla temponun, en fazla hareketin beklendiği şu günlerde kimseden çıt çıkmıyor!
Çalışacak “dinamik” insan yok da ondan!
Özellikle kadın kollarına şöyle bir gezdirin…
CHP’yi gözünüzün önüne getirin!
Hep aynı yüzler, hep aynı insanlar…
Yer değiştiriyor, o görevden ayrılıyor, diğeri geçiyor.
“Aynı yüzün” olduğu yerden hareket mi beklenir peki, heyecan mı?
Gençler ise kaygılı, siyasi parti üyeliğinden dolayı “gelecek” endişesi taşıyor.
Çok fazla yakın durmuyor.
Bunu da anlarım…
Ancak partilerin “aynı yüz” gerçeği için kabul edilebilir bir bahane değil!
En azından mevcut şartlar içerisinde bir zemin hazırlayın, açın yolu biraz yahu!
Herhangi bir parti üyeliğim olsa parti içerisinde sloganım şu olurdu:
“Hiçbir şey aynı değilken, zaman bile değişkenken sen neden “aynı” kalasın. Değiştireceğiz aynı kalan her şeyi… Bu düzen aynı gitmez diyorsak, kendi aynılarımızdan başlayacağız işe…”
Büyük ihtimalle uzun sürmezdi siyasi hayatım, ihraç edilirdim bir şekilde…
Eeee “aynı insanların” hüküm sürdüğü yerde tutarlar mı beni be?
Aynı giden düzen de alışık olunmayan bir durum yaratıyorsun neticede…
En çok neye ihtiyacımız var şu günlerde?
Umuda…
Eee kim dağıtacak bunu?
Aynı insanlar mı?
Heyecanla umut kardeştir!
Heyecanın olması için umut gerekir!
Umut varsa kalp belirti gösterir, heyecan başlar!
Ama “aynılarla” olmaz bu iş…
Lütfen çok rica ediyorum, aynı kalmasın hiçbir şey!
Neydi sloganımız:
“Hiçbir şey aynı değilken, zaman bile değişkenken sen neden “aynı” kalasın. Değiştireceğiz aynı kalan her şeyi… Bu düzen aynı gitmez diyorsak, kendi aynılarımızdan başlayacağız işe…”