Çok çektiler biliyorum.
Hep çektiler.
Çekiyorlar da…
Geçmişi pandemi değil…
Öncesi olmayan sorun bir an da patlak vermez.
Hep var olan sıkıntılar pandemide gün yüzüne çıktı.
Görünür oldu.
Artık öyle bir noktaya geldi ki sorunlar…
Kimse dokunamıyor onlara…
Bir dokunsan bin ah işitiyorsun…
Bak aramızda kalsın!
Elektriğe gelen zamlar mahvetti onları…
Çaya, şekere gelen zamlar yıktı geçti inan!
Doğalgazı ağzına alma, sus, duyacak!
Vallah yıktı geçti, şahidim!
Ne kira mı diyorsun?
Sesli sesli konuşma, oğlum zaten bitmiş, arkasından söyle bari, bir tekmede sen atacaksın şimdi?
Giderler mi?
Giden gidiyor da, gelen yok kardeşim, nasıl anlatılır şimdi bu?
Neee?
Suya zammı gelmiş?
Yemin et, ne zaman?
Sesini çıkarma.
Dilini ısır be!
Sende haklısın…
Elbet duyacaklar ama değil mi?
Ah ulan, zaten çok çektiler, şimdi kara haberi kim verecek?
Mehmet sen söylersin ustana?
Ya da Ahmet sen söyle…
Hilmi anlat işte bir şekilde, önce yemeğini yemiş mi kontrol et ama tansiyonu yükselmesin?
Neee?
Uzun zamandır işler kesat mı, ayrıldınız mı siz?
Hadi canım…
Görmüyorsunuz yani uzun zamandır…
Ah ulan kim verecek şimdi kara haberi?
Bana mı düştü yine…
Gazeteciyim diye her şeyi duyurmak neden bana düşüyor?
Ben konuşmam usta!
Valla konuşmam!
Dilim varmaz!
Ne duymuş mu?
Ulan iki saattir kafa yoruyoruz şurada!
Kara haber tez yazılır zati…
Neyse ben kaçar, soran olursa:
“Kahveci esnafı çok çekti be kardeşim, kahveci esnafı ne çekti be kardeşim?” diye söylene söylene gitti dersiniz…