Seçimler yaklaşıyor.
Yaklaşmasına yaklaşıyor da partiler de hareketlilik yok.
Seçimin varlığını herkesin kendisini potansiyel milletvekili adayı olarak görmesi dışında hissetmiyoruz.
Şehir de herkes kendisine kalırsa “aday” ve “partileri” tarafından seçilebilir yerlere konulacaklar.
Onda herkes hem fikir!
Ancak…
Aday olmayı düşünen kişilere şöyle bir göz gezdirin!
Siyasi parti, ideoloji hiç mühim değil!
Seçilsin de o meclise girsin de makam sahibi olsun da “Biz uyum sağlarız kardeşim!” düşüncesiyle girişim yapıyorlar.
Dışarıdan ne kadar absürt durduklarının ise hiç farkında değiller…
“Kardeşim sen bizi mecliste temsil edeceksin de hangi noktada?” diye soran olmadığı için onlar da haliyle o atmosfere kapılıyor.
Kimsenin sormadığını ben sorayım o halde…
Atatürkçü müsün?
Kemalist düşünce ince çizgin mi?
“Yok kardeşim benim milli duygularım keskin mi” diyorsun?
Liberal misin?
Dindar mısın?
Kindar mısın?
Milletvekili adayı olacağını biliyorsun da neyi temsil edeceğinin farkında mısın?
Umutlu musun?
Hayalperest misin?
Aşık mısın?
Cep delik cepken delik mi?
Halden anlar mısın?
Ekonominin farkında mısın?
Sansür deyince neler hissediyorsun?
Üretim bilir misin?
Tarım deyince aklına ne geliyor?
Bla, bla, bla…
Soruları siz uzatın…
Ama sorun, soran yoksa kendi kendine sor güzel kardeşim!
Cevabını bildiğin soruların olsun yeter ki!
Herkes kendisini her makama yakıştırır!
Bana kalırsa benden de milletvekili adayı olur da kabul eden olmaz.
Tek umudum Kuantum Partisi…