ÇED dosyasına göre Alpu’daki Esence Altın-Gümüş Madeni’nden 8 milyon 100 bin ton, Çanakkale’deki Karapınar projesinden ise 2 milyon 700 bin ton cevher Kaymaz’a taşınacak. Karapınar’ın da dahil olduğu senaryoda atık miktarının 8 milyon 735 bin 844 metreküpe ulaşması öngörülüyor.
Hesap hatası mı var?
Dosyada tesiste yıllık 350 ton sodyum siyanür kullanılacağı belirtilirken, liç işleminde ton başına 0,5-0,6 kilogram dozaj öngörülüyor. Tesisin yıllık 963 bin 600 ton kapasiteyle çalışması halinde bu oran yaklaşık 482-578 ton siyanüre karşılık geliyor. Dosyada iki rakam arasındaki fark açıklanmıyor.
Şirket, işlem sonrasında siyanürün kimyasal yöntemlerle bozundurulacağını belirtirken proses atığını ise “tehlikeli maden atığı” olarak sınıflandırıyor.
MADT-2’nin alanı 19,4 hektardan 46,96 hektara çıkarılacak. Mevcut 1 milyon 757 bin 900 metreküplük kapasitenin, Karapınar cevherinin dahil olduğu senaryoda 6 milyon 498 bin 522 metreküpe yükseltilmesi planlanıyor.
Su kullanımı da artacak
İşletmenin mevcut izinli su kullanımı günlük 3 bin 817,8 metreküp. Flotasyon ünitesi için ayrıca günlük 720 metreküp taze su ihtiyacı hesaplanıyor.
Proje, Yukarı Sakarya Alt Havzası içinde yer alıyor. Kaymaz/Subaşı Kaynağı, Kaymaz Barajı’na su aktarımında ve bölgedeki halk sulamalarında da kullanılıyor. Personelden kaynaklanan evsel atıksu ise biyolojik arıtma sonrasında mevsimsel Koncaoğlu Deresi’ne deşarj ediliyor.
