Ben Dün'üm

Ben Dün'üm. Senden sonsuze dek uzaklaşmışım. Ben uzun günler zincirinin son halkasıyım. Senden uzakta buharlaşıyor, önce sislere, sonra da kayıtsızlık okyanusuna karışıyoruz. Zaferlerinde, yenilgilerinde, sevinçlerinde, üzüntülerinde hepimizin payı var. Hepimiz unutkanlığımızdan payımızı alıyoruz. Yine de giderken hepimiz bilinç altında bir şeyler bırakıyoruz. Biz senin ruhunun derinliklerini dolduruyoruz.
Senden ayrılıyorum; ama her zaman seninle olacağım.
Bir zamanlar adım Yarın'dı ve bir bakire kadar saftım. Sonra sana eşlik etmeye başladım ve adım Bugün dendi. Artık Dün'üm ve üzerimde senin hiç çıkmayacak izini taşıyorum. Ben yaşamının sayfaalrından biriyim. Benden önce ve Benden sonra da pek çok sayfa var. Bir gün hepimizi birer birer çevirerek ve kim olduğumuzu keşfedeceksin.
Solgun görünüyorum; çünkü hiç umudum yok. Elimdeki tek şey anılarım.
Zenginim; çünkü bilgilerim var. Bir çocuk doğurup sana bıraktım. Adı "deneyim." Bana bakmaktan hoşlanmıyorsun. Hiç güzel değilim çünkü. Sadece heybetli sadık ve ciddiyim. Sesimi sevmiyorsun. Senin arzulşarına hitap etmiyor. Soğuk tek düze ve tedbir geliyor sana.
Ben Dün'üm; Bugünde veya sonsuza dekten farkım yok. Çünkü ben senim, kendinden kaçamazsın. Zaman zaman, dostlarımla senden söz ediyoruz. Bazılarımız zalimliğinin yaralarını taşıyoruz üzerimizde. Bazılarımız suçunun acısını çekiyoruz. Kimimiz yaptığın iyiliklerin güzelliklerini paylaşıyoruz. Seni sevmiyoruz. Senen nefret etmiyoruz. Yargılıyoruz seni. Şefkat duymuyoruz; yanlızca bugün yapılabilir bunu. Seni cesaretlendiremiyoruzda, o sadece yarının elinde.
Geçmişin kapısında durmuş, geçen günleri karşılıyoruz. Yarınların bugün olduğunu görüyoruz. Sonra onlar da aramıza katılıyorlar. Yavaş yavaş hayatını emiyoruz; tıpkı vampirler gibi. Sen yaşlandıkça biz düşüncelerini yudumluyoruz. Giderek daha çok bize dönüyorsun. Yarından daha yavaş uzaklaşıyorsun. Sırtına başına karlarımız yağıyor. Buz gibi suyumuz tutkularını donduruyor. Bu halimiz umutlarını karartıyor. Gözlerinin önüne mezar taşlarımız geliyor. Ölen sevgiler tılsımını yitiren büyüler kuşatıyor çevreni.
Yarınlar belirsiz, bugünler anlamadan geçip gidiyor. İnsanlığı köleliğe mahkum eden tehlikeli güç bizden geliyor. Savaştan monarşiden yana olanlar imtyazlara tabi tutulanlar, güçlerini hep bizden alıyorlar. Bugünü boğmak yarının önünü kesmek için geleneklerin uzun güçlü gri kollarına sığınıyoruz.
Biz dünyanın dünleriyiz. Eğer bize karşı ayak direnmeyi bilseydin daha hızlşı yükselebilirdin. Ama bizim sırtına binmemize izin verdiğimnde sana baskı yapıyor seni boğuyoruz.
Ben Dün'üm. Benim yüzüme bakmayı beni kullanmayı, benden korkmayı öğren. Ben senin dostun değilim. Sadece yargılar ve seni korkuturum. Senin dostun yarındır.

Önceki ve Sonraki Yazılar
AKTÜEL Arşivi