“Kar sevinci” diye bir gerçeklik var.
Usul usul yağsa ne zaman, camlarımızı süsler istisnasız…
Moralin yerlerde de olsa “karı” görmeye dursun insan…
Gönlüne düşer bir mutluluk yanında da umut…
Eskişehir’e yılın ilk karı yağdı diyebiliriz aslında…
Geç kaldı bu yıl, çok bekletti bizi…
Yılın ilk “karını” görünce de dolu dolu bekliyor insan…
Sabahın erken saatlerinde başlayıp yer yer yavaşladı…
Kendini gösterip çekti gitti aslında…
Geçmişle kıyasladığında karın yağdığını bile savunamazsın.
Hayır, zaten ciddi bir kar yağışı olsa okullar tatil olurdu ilk etapta değil mi?
Demek ki eğitimi aksatacak düzeyde bir yağış etkili olmamış.
Öte yandan…
Yağan karın ardından kapanan yol yok…
Kar yağışından dolayı zarar gören, zorda kalan insanlar yok.
Ölümlü, yaralamalı kaza yok.
Hatta ben bu yazıyı yazdığım saatlerde ortada doğru düzgün ” kar” bile yok.
Eee bir bakıyorum ki sosyal medyaya Eskişehir twitter da Türkiye gündemine girmiş.
“Kar bereket Eskişehir felaket” hashtagi ile AK Partililer Eskişehir’deki belediyeleri görevini yapmamakla eleştiriyor.
Kar mücadelesinde sınıfta kaldığını ima ediyor.
Paylaşılan bütün fotoğrafları yakına alıp inceledim ama inanın trajikomik geldi.
Elbette ki siyaset yapılacak, elbette ki eksik yapılan bir şeyler varsa eleştirilecek.
Ama böyle değil kardeşim!
Yani böyle olmamalı.
Siyaset yapılmış olmak için yapılınca hoş görünmediği gibi ters etki de yaratıyor.
Zarar veriyor partiye…
Ben AK Parti’nin Eskişehir’de istediği ivmeyi yakalamayışını da buna bağlıyorum aslında…
Siyaset yapılmış olmak için yapılmamalı.
CEM ADRİAN…
Konu kardan açılınca aklıma onun sesi düşüyor.
Yanık, acıklı, sitemkar…
“Ciğerinden” söylüyor.
Gülmeyin…
Gerçekten...
Kalbinden değil de ciğerinden söylüyor o…
“Ciğerim yanıyor” diye bir tabir var ya…
Ciğeri yanmış da söz olmuş, ses olmuş onun ki…
Yaraları sesiyle açığa çıkmış.
Kül etmiş.
Ondan belki de şarkısına “Kül” demiş:
“İçimde bir şey kanıyor
Keskin bir vedanın yarası sızlıyor
Yüzümde bir şey soluyor
Aynı değil, umudun rengi kayboluyor
Kalbimde bir yerde bir orman yanıyor
Bıraktığın şarkılar sahipsiz susuyor
Şiirler hep dargın, dualar şifasız
Ömrüme mıhlanmış bir cümle”