8 Mart…
Dünya Emekçi Kadınlar Günü…
Kimisine göre kutlama, kimisine göre mücadele, kimisine göre anma günü…
O gün sağcısından solcusuna bütün kadınlar alanlardaydı.
Hepsi aynı çağrıyı yaptı: “Sesimizi duyun!”
Şiddet bitsin dendi.
Kadınlar her yerde olsun dendi.
örgütlenelim, güçlenelim dendi.
Erkekler bizden üstün değil dendi.
Psikolojik, ekonomik şiddete de hayır dendi.
Cinayetler son bulsun dendi…
Dendi…
Dendi…
Dendi de…
Ayrı ayrı, kopuk kopuk alanlarda dendi…
Diyorum ya istekler, talepler aynıydı…
Ama…
Biz daha ortak noktada bile birleşemiyorsak…
Nasıl yürütülecek bu örgütlü mücadele?
Ve nasıl büyüyecek bu örgütlü mücadele?
Soruyorum sizlere…
