ZEKÂT – II
Masarif-i Zekât: Masarif-i Zekat, zekatın verilip kullanılabileceği yerler demektir ki, 8'dir. Tevbe Süresinin 60.ayetinde açıklanmıştır:
1.(Nisaba sahip olmayan) Fakirler,
2.(Hiçbir şeyi bulunmayan) Miskinler,
3.Zekât toplama memurları,
4.Müellefe-i kulup,
5.Kölelikten kurtulacak kimseler,
6.(Borcunun karşılığı malı olmayan) Borçlular,
7.(Fi Sebilillah) Allah yolunda mücadele edenler,
8.(Harçlıksız) Yolda kalmışlar.
Zekât, bu sekiz yerden herhangi birine verilebilir. Ancak verilmesi en faziletli yer, hiçbir şeyi olmayan miskinler ve Allah yolunda mücadele edenlerdir.
Öşür: Arazi mahsullerinin zekâtıdır ve çıkan mahsulden onda birini vermektir. Şayet arazi para ile sulanıyorsa yirmide biri verilir. Arazi mahsulleri, buğday, arpa, pirinç, darı, karpuz, salatalık, patlıcan, yonca, zeytin, susam, bal, kudret helvası, şeker kamışı ve meyveler gibi mahsullerdir. Türkiye'de araziler tapulu ve sahipli olduğu için Türkiye arazisi öşür arazisidir. Ziraatle uğraşan Müslümanların, yediklerinin helal olabilmesi için bu öşür zekâtını mutlaka vermeleri lazımdır.