İsrail oğullarından yüz yıl Allah'a isyan eden bir adam vardı. Öldüğü zaman Beni İsrail bu adamı, hakaret olsun diye bir çöplüğe atmak üzere anlaştılar ve ölünce onu bir çöplüğe attılar.
Hz. Allah, Musa (a.s.)'a onu çöplükten çıkarıp cenaze namazını kılmasını vahyetti. Musa (a.s.) vahyedileni yaptı ve Hz. Allah'a, bunun hikmetini merak edip şöyle münacatta bulundu:
-Ya Rabbi! İsrail oğulları bu adamın sana yüz yıl isyanına şahitlik ettiler. Sen ise bana böyle emrettin.
Cenab-ı Hak şöyle vahyetti:
-Evet, durum böyle, fakat bu kulumun bir adeti vardı. Tevrat'ı okurken "Muhammed" ismine her rastlayışında öper ve üzerine salâvat okurdu. Kim benim habibimi sever ve ona tazim eder, saygı gösterirse onun günahlarını affeder, ona azap etmeyiz. Aksine onu, mürselinin seyidi hürmetine "Cennetül Huld"da barındırır ve kendisine Hur-i Iyn'den eşler veririz.