Şeker Fabrikası’nda ‘’kampanya’’ başladı.

Başlamasına başladı da nasıl?

‘’Her şey yolunda’’ demek olanaksız…

Kampanyanın başlamasıyla birlikte nakliyeciler isyan etti.

Nedeni de belirlenen fiyatın düşüklüğü…

İsyan etmekte haksız değiller.

Bir yıl öncesine göre yapılan artış çok düşük…

Mazot fiyatlarındaki artış kadar bile değil…

Mazotun yanı sıra diğer girdilerde de büyük artış oldu.

Maliyet girdilerindeki artış orta yerde dururken, nakliye için belirlenen fiyata ‘’komik’’ dememek olanaksız…

O fiyatla para kazanmaları söz konusu değil…

Kazanç sağlamaları şöyle dursun masraflarını karşılamakta zorlanırlar.

Kriz büyük…

O kriz çözülemeden patlayan yeni bir kriz var.

Yaratan da pancar alım fiyatları…

TÜRKŞEKER, daha doğru bir deyişle de iktidar 1 ton pancar için 3 Bin 720 TL fiyat belirledi.

Bu fiyata ‘’kota tamamlama pirimi’’ de dahil…

Kotasını tamamlayamayan üreticiler ton başına 3 Bin 500 TL alacaklar.

İşin bir de ‘’polar’’ yanı var.

‘’Polar’’ düşük çıkarsa üreticinin alacağı para daha da azalacak.

Dahası, üretici parasını peşin alamayacak. Yeni yılın Şubat ayında ancak alabilecek.

Belirlenen fiyatın üretici açısından kabul edilebilir bir yanı yok.

Hububat üreticisinden sonra pancar üreticisi de tam anlamıyla hayal kırıklığına uğradı.

Bu fiyatı belirleyenlerin neye göre hesap yaptığını bilemiyoruz.

Gerçek bir belirlemede temel alınacak veriler var.

Onlar da maliyet girdileri…

Fiyatlarındaki artış yüksek…

Bir yıl önce 35 TL olan gübre bugün 52 TL…

Aynı şekilde bir yıl önce 53 TL olan mazot fiyatı 100 TL’ye dayanmış durumda…

İki girdi kalemindeki fiyat artışı bile pancar fiyatlarına yapılan artıştan çok yüksek…

Maliyet unsurları yalnızca bu iki kalemle sınırlı değil…

Daha tohumu, nakliyesi, işçiliği var.

Hepsindeki artış belli…

Fiyat belirlenirken güncel rakamların dikkate alınması gerekir.

Gerekenin yapıldığını söylemek olanaksız…

Fiyatı belirleyenler belli ki, üreticinin halini hiç dikkate almamışlar.

Bu çok net olarak belli…

Diğer üreticiler gibi pancar üreticileri de ‘’yok’’ sayılmış.

Anlamak gerçekten zor.

‘’Üreticilerin üretim yapması istenmiyor’’ gibi…

İstek o ise karşılık da buluyor.

Üretici pancar üretmekten vazgeçiyor.

Üretici sayısında sürekli azalma var.

2012 yılında 140 bin olan pancar üreticisi sayısı, 2025 yılında 75 bine düşmüş durumda…

Üreticilerin neredeyse yarısı pancar üretimini bırakmış.

Onlara yenilerinin ekleneceği kesin…

Ziraat Odası Başkanı bile ‘’ben artık pancar ekmeyeceğim’’ diyor.

Oda başkanı bile vazgeçtikten sonra olacakları düşünmek bile insanı ürkütüyor.

Üreticiler haklı olarak isyan ediyorlar.

Dikkate alınması gerekir.

Ne yazık ki, dikkate alınacağını hiç zannetmiyoruz…

Hangi üreticini isyanı dikkate alındı ki, pancar üreticisinin isyanı dikkate alınsın.

Umarız biz yanılırız…

Bekleyip göreceğiz…