Etimesgut, Bursa Yıldırım ve Ayvalıkgücü… Üç rakip, üç iç saha maçı, aynı senaryo…

Eskişehirspor’un 2-0’dan dönerek bir puanı kurtarması elbette karakter göstergesidir. Ancak şampiyonluk, yalnızca geriye düştüğünde ayağa kalkmakla değil, aynı hataları tekrarlamamakla kazanılır. Kırmızı Şimşekler’in önündeki asıl mesele de tam olarak bu.

***

Futbolda tabelanın anlattığıyla oyunun gösterdiği her zaman aynı değildir. Ayvalıkgücü karşısındaki 2-2’lik beraberlik de bunun son örneği oldu. Anadolu Spor Faaliyetleri galibiyetiyle zirveye yerleşen Eskişehirspor, yine kendi sahasında puan kaybetti. Üstelik 2-0 geriye düştüğü maçta reaksiyon gösterip kazanabilecek fırsatlar da yakalasa da…

***

Asıl sorgulanması gereken geri dönüş değil, takımı bu noktaya getiren nedenler.

Etimesgut, Bursa Yıldırım ve Ayvalıkgücü maçlarında yaşanan benzer kırılmalar kesinlikle tesadüf değil. Üç maç, aynı senaryo! Bir takım aynı filmi üçüncü kez izliyorsa sorun senaryoda değil, alınmayan önlemlerdedir. Şampiyonluğa oynayan takımın mahareti yangını söndürmek değil, yangın çıkmadan önlem almaktır.

ÇÖZÜM ÜRETEMİYORSUN!

Ayvalıkgücü, Eskişehirspor’un yabancısı olduğu bir takım değil. Geçen sezondan gelen tecrübeler, Mehmet Yıkılmazdağ yönetimindeki rakibin oyun karakterini anlamak için yeterliydi. Ancak futbol, rakibin ne yapacağını bilmekle değil, buna doğru karşılığı vermekle kazanılıyor.

***

Uşak deplasmanında 2-0’dan 2-2’ye gelen maç, Biga’da yaşanan sıkıntılar, Etimesgut karşısında son dakikalarda kurtarılan puan, Bursa Yıldırım maçındaki geri dönüş, Altay karşılaşması, Kepez maçının son bölümündeki problemler ve şimdi Ayvalıkgücü…

***

Farklı rakipler, ortak bir sorun…

Eskişehirspor rakiplerini oyunun içine gereğinden fazla davet ediyor. Oysa şampiyonluk yarışında sürekli reaksiyon göstermek yetmez; oyunun kontrolünü de elinizde tutmanız gerekir.

BU KADAR GENİŞ ALAN SAVUNULMAZ!

Ayvalıkgücü maçında savunma yerleşimi yine ciddi soru işaretleri oluşturdu. İki ağır stoperle oynayan Eskişehirspor’un savunma arkasında geniş alan bırakması, rakipler için adeta davetiye niteliğinde.

***

Bu yapıyla oynuyorsanız ya öndeki baskıyı kusursuz kurmalı ya da savunma mesafenizi doğru ayarlamalısınız. Aksi halde uzun toplar ve geçiş hücumları en büyük zaafınıza dönüşür. Ayvalıkgücü de bu boşlukları değerlendirdi.

***

Abdülkadir Öksüz’ün iki goldeki, İsmail Kulet’in ise ikinci goldeki hataları bireysel olarak değerlendirilebilir. Ancak bütün faturayı oyunculara kesmek, kadro planlaması ve savunma kurgusundaki sorunları görmezden gelmektir. Şampiyonluk hedefleyen takımın oyuncu profili, oynatmak istediği futbola uygun olmalı.

Sosyal medyada algı yönetmek konusunda gösterilen maharetin keşke saha içi planlamada da karşılığı olsaydı!

HAKAN ŞAPÇI’NIN SINAVI RAKİP ANALİZİ!

Akşehir, Gaziemir ve Anadolu Spor Faaliyetleri maçlarını bir kenara bırakalım. 12 haftalık süreçte Eskişehirspor’un özellikle ilk yarılarda yaşadığı kontrol problemi artık tesadüfle açıklanamaz.

Takımın maça başladığı oyunla bitirdiği oyun arasında ciddi farklılıklar var. Hakan Şapçı ve teknik heyetin maç öncesi analizden rakip hazırlığına, taktik tercihlerden oyun içi müdahalelere kadar süreci yeniden değerlendirmesi gerekiyor.

SET HÜCUMU OLMADAN ŞAMPİYONLUK OLMAZ!

Eskişehirspor’un hücumdaki önemli eksiklerinden biri de yerleşik savunmalara karşı üretkenlik. Geçiş oyunuyla ve bireysel yeteneklerle maç kazanabilirsiniz ancak uzun bir maratonda yalnızca bunlara güvenemezsiniz.

***

Rakip kendi sahasına yerleştiğinde hücum planı zaman zaman tıkanıyor. Kanatları etkili kullanan, üçüncü bölgede pas bağlantıları kuran ve rakip savunmanın dengesini bozan organizasyonlara ihtiyaç var.

***

Beykan Şimşek’in yokluğu önemli bir eksiklikti. Mert Başer’in sol kanatta beklenen etkinliği gösterememesi, Sarper’in henüz arzu edilen seviyeye ulaşamaması da hücum gücünü etkiledi. İşte bu yüzden Kerem Baykuş’un oyuna daha erken alınması gerekirdi.

***

Başka bir sorunumuz daha oldu. Atalay Yıldırım’ın sakatlığı da hücum alternatiflerini daraltacak. Ayvalıkgücü maçında köprücük kemiği kırılan ve ameliyat olan Atalay’a geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum. Yaklaşık iki ay sahalardan uzak kalacak olması önemli bir kayıp. Ancak eksikler, set hücumundaki üretkenlik sorununu bütünüyle açıklamıyor. Şampiyonluk takımı, bireysel yeteneklerinin yanında kolektif aklıyla da fark yaratmalı.

***

FATURASI AĞIR OLABİLİR!

Etimesgut, Bursa Yıldırım ve Ayvalıkgücü karşısında bırakılan puanlar, ikinci yarının fikstürü düşünüldüğünde daha da önem kazanıyor. Eskişehirspor’u sezonun ikinci yarısında Karşıyaka dışında bu rakiplerle deplasmanda oynayacağı zorlu karşılaşmalar bekliyor. Ligin ilk yarısında kaybedilen puanları Balıkesir, Etimesgut, Bursa Yıldırım ve Gemlik Sümerbey deplasmanlarında telafi etmek kolay olmayacak.

Bu nedenle kalan haftalarda yalnızca sonuç almak değil, ilk yarıyı lider tamamlayacak istikrarı yakalamak da büyük önem taşıyor.

ARTIK OYUNU DA KAZANMA ZAMANI!

Eskişehirspor’un önünde şimdi Söke ve Denizli karşılaşmaları var. Bu iki maçtan altı puan çıkararak Karşıyaka deplasmanına avantajlı gitmek gerekiyor.

Karalar bağlamaya, oyuncuları değersizleştirmeye gerek yok. Eskişehirspor iyi bir kadroya sahip, şampiyonluk yarışının içinde ve ipler hala kendi elinde. Ancak geri dönüş yapmak başka, maçı baştan sona kontrol etmek başka; puan kurtarmak başka, şampiyonluk futbolu oynamak başka…

***

Anadolu Spor Faaliyetleri karşısında bize şampiyonluk havasını hissettiren Eskişehirspor’u unutmadık. Fakat şampiyonluk bir maçlık rüzgarla değil, haftalar boyunca sürdürülen istikrarla gelir. Bu şehir ve bu taraftar, yalnızca mücadele eden değil, oyuna hükmeden bir takım görmek istiyor.

***

Hakan Şapçı ve ekibi için artık kritik bir eşik var. Mevcut eksikler doğru analiz edilerek oyun anlamında gerçek bir dönüşüm sağlanmalı. Aksi halde bugün görmezden gelinen sorunlar yarın çok daha ağır sonuçlar doğurabilir.

Futbolda bazen en büyük cesaret, bildiğin yoldan vazgeçip doğru yolu bulmaktır.

***

Eskişehirspor’un önünde hala uzun bir maraton var. Ancak aynı hataları tekrarlayarak şampiyonluğa yürünmez. Değişim artık bir tercih değil, zorunluluk. Çünkü krizleri yaşadıktan sonra çözmek maharet değildir; asıl maharet, kriz kapıya dayanmadan tehlikeyi görebilmektir.