Eskişehirspor bu şehrin kırmızı çizgisidir. Ancak Eskişehir futbolu güçlüyse Eskişehirspor da güçlenir. Bir şehrin futboluna sahip çıkmak, o şehirde mücadele eden bütün kulüplerin geleceğine sahip çıkmaktan geçer. Bugün birbirimizi yıpratmak yerine, yıllardır biriken sahipsizliğe karşı ses yükseltmenin tam zamanı.
***
Eskişehirspor, bu şehrin sevdasıdır, rengidir, hafızasıdır, ortak heyecanıdır. Bu gerçeğin tartışılacak hiçbir tarafı yok. Eskişehirspor’un yeri ayrıdır; bu şehrin futbol tarihindeki ağırlığı da hiçbir kulüple kıyaslanamaz.
Ancak bir gerçeği daha görmek zorundayız…
Eskişehir futbolu, yalnızca Eskişehirspor’un güçlü olmasıyla güçlenemez. Süper Lig döneminde yaşadıklarımız da bunun en açık göstergesidir. Eskişehirspor’un başarısı kadar, şehrin futbol altyapısının, kulüplerinin ve spor kültürünün güçlü olması da önemlidir. Hatta Eskişehirspor’un kuruluş hikayesi bile bu dayanışmanın ne kadar değerli olduğunu anlatır.
Bir şehrin futbolu ne kadar güçlüyse, o şehrin en büyük kulübünün de arkasında o kadar sağlam bir zemin vardır.
***
Bu şehrin adını taşıyan, bu topraklarda mücadele eden, gençlerini yetiştiren, çocuklarına forma giydiren her kulüp Eskişehir futbolunun bir parçasıdır.
Anadolu Spor Faaliyetleri AŞ de bu şehrin takımıdır. Başkanının Ankara’dan olması, kulübün Eskişehir’de mücadele ettiği gerçeğini değiştirmez. Bir kulüp bu şehirde sahaya çıkıyor, bu şehrin gençlerine forma veriyor ve Eskişehir’i temsil ediyorsa onun başarısı da sorumluluğu da bu kentin futbol gündeminin içindedir.
***
Burada asıl sormamız gereken soru şu…
Anadolu Spor Faaliyetleri AŞ’yi neden Eskişehir’den bir iş insanı satın alamadı ya da almadı? Neden şehrin futboluna yatırım yapabilecek isimler yıllardır bu sorumluluğun uzağında kalıyor?
Bir kulübün geleceği neden çoğu zaman şehir dışından gelecek desteğe bağlı olsun?
Bir şehrin futbolu, yalnızca tribünde atılan sloganlarla değil, sahiplenildiği ölçüde büyür.
***
BİRİLERİ KAYBOLDU, DİĞERİ AYAKTA KALMA MÜCADELESİNDE
Eskişehir’in futbol hafızasında önemli yer tutan Şekerspor’u, ardından Eskispor’u kaybettik. Demirspor bugün ekonomik sıkıntılarla, sahipsizlikle ve ayakta kalma mücadelesiyle karşı karşıya. Eskişehirspor ise yıllardır ekonomik ve yönetimsel sorunların gölgesinde büyük bir mücadele vermiyor mu?
Bugün amatör lisans ile oynatılmaya izin verilmese Eskişehirspor’umuzun durumu ne olacaktı?
Bu sene şampiyon olursak seneye transfer yasağı kıskacında neler ile karşılaşacağız?
***
Peki, bu tablo karşısında kendimize hiç dönüp baktık mı?
Bir şehrin spor ve futbol kulüpleri birer birer yok olurken ya da güç kaybederken kim ne yaptı? Hangi kurum elini taşın altına koydu? Hangi iş insanı kalıcı bir sorumluluk üstlendi? Futbolun yalnızca başarı geldiğinde hatırlanması, başarısızlıkta ise kulüplerin kendi kaderine terk edilmesi ne kadar doğru?
***
Kulüpler yalnızca yöneticilerin değil, temsil ettikleri şehirlerin de değeridir. Bir kulübün kapısına kilit vurulduğunda yalnızca bir takım kaybolmaz; çocukların hayalleri, gençlerin hedefleri ve şehrin spor kültüründen bir parça da yok olur.
KÖPRÜ KURULURKEN DUVAR ÖRDÜLER
Anadolu Spor Faaliyetleri AŞ’nin Eskişehirspor karşılaşması öncesinde bilet fiyatlarını 1 liradan 400 liraya yükseltmesini kabul edilebilir bir yanı yok!
Tam da şehrin futbol kamuoyuyla bağ kurmaya başlandığı, taraftarın kulübü daha yakından tanıma fırsatı bulduğu bir dönemde böyle bir fiyat politikası izlemek, kurulan köprünün üzerine duvar örmekten başka bir anlam taşımıyor.
Elbette her kulübün kendi ekonomik hesabı, kendi yönetim anlayışı vardır. Ancak futbol yalnızca gelir-gider tablosundan ibaret değildir. Hele ki bir şehrin desteğini kazanmak isteyen kulüpler için taraftarla kurulan bağ, bilet gelirinden çok daha değerlidir.
***
Üstelik Anadolu Spor Faaliyetleri AŞ, bu karşılaşma öncesinde kendine avantaj sağlayacak bir ortam sağlama çabasını da anlayabiliriz. Ancak maçın Fethi Heper Stadı’nda oynanması durumunda hafta içi olması nedeniyle tribünlerde daha sınırlı bir taraftar görüntüsü ortaya çıkabilirdi. Oysa ki ESOGÜ Stadı’nda tribünlerin büyük ölçüde dolması, daha yoğun ve daha baskılı bir futbol atmosferinin oluşması kuvvetle muhtemel.
***
Yani Anadolu Spor Faaliyetleri AŞ, yönetimi aslında avantajı zemin üzerinden kurmaya çalışırken, tribün baskısı anlamında Eskişehirspor için önemli bir atmosfer avantajı sağladı. Anadolu SF, Eskişehirli futbol severlerle kuracağı bağı büyütmek yerine, bilet politikasıyla tüm ortamı kendi aleyhine çevirdi.
Şimdi maça çok daha fazla konsantre olacak Eskişehirspor taraftarı coşkusuyla maçın gidişatına artık daha fazla yön verecek.
***
Fakat Eskişehirspor taraftarı haklı tepkisinde muhatap olarak futbolcuları almamalıdır. Sahada mücadele eden, formasını terleten, Eskişehirli olan ve bu şehrin futbol kültüründen yetişen oyuncuları hedef tahtasına koymak büyük haksızlık olur. Eleştiri yapılacaksa kararın altına imza atan yönetime yapılmalıdır.
Yanlış kararların bedelini sahada mücadele eden futbolculara ödetmek adalet değildir. Bu saha içini de gerer.
ERAY SAYGI VE TAYLAN ŞAHİN PARADOKSU
Elbette Taylan Şahin’in aldığı kararları hep birlikte eleştirebiliriz. Anadolu Spor Faaliyetleri AŞ yönetiminin yanlış bulduğumuz uygulamalarını da açıkça sorgulayabiliriz. Ancak eleştiri ile önyargıyı, tepki ile düşmanlığı birbirine karıştırmamak gerekiyor.
Eskişehir futbolunun ihtiyacı olan şey, birbirini tüketen tartışmalar değil; emeğe saygı, ortak akıl ve dayanışmadır.
***
Bir de Geçmişte Eray Saygı üzerinden yaşanan tartışmayı da unutmamak gerekiyor.
Burada ciddi bir paradoks var. Eray Saygı’ya gösterilmeyen anlayışı, bugün Taylan Şahin’den beklemek ne kadar tutarlı? Kendi şehrimizde iş yapan, yıllarca bu kulübe emek vermiş bir isme karşı gösteremediğimiz hassasiyeti, şehrin dışından gelen bir yöneticiden Eskişehirspor’a göstermesini beklemek de kendi içimizde sorgulamamız gereken bir başka durum!
***
GAZETECİLİK BİR TAKIMI YAZIP DİĞERİNİ GÖRMEZDEN GELMEK DEĞİLDİR
Eleştirilerin hepsine varım. Gerçek Eskişehirspor sevdalılarının yaptığı paylaşımların hepsi başımızın üstünde. Eleştiri amaca uygun yapıldığında en büyük güçtür.
Yerel spor basınının önceliği elbette Eskişehirspor’dur. Ancak bu öncelik, şehrin diğer kulüplerini görmezden gelmek anlamına gelmez. Anadolu Spor Faaliyetleri AŞ’yi, Demirspor’u ve amatör kulüpleri haber yapmak; bir kulübün tarafını tutmak değil, şehrin spor hafızasına kayıt düşmektir.
Gazetecilik yalnızca kazananı alkışlamak değildir. Sorunları gündeme taşımak, emeği görünür kılmak, eksikleri sorgulamak ve şehrin bütün spor değerlerine karşı sorumluluk taşımaktır.
****
Her yerde örnek gösterilen Bursa’da profesyonel kulüp sayısına bakın. Bu durum, kulüplerin birbirine düşman olmasını gerektirmez. Rekabet sahada kalmalı, şehrin ortak menfaati söz konusu olduğunda dayanışma öne çıkmalıdır.
Rekabet, aynı şehrin takımlarını birbirine düşman etmek için değil, hepsini daha iyiye taşımak için vardır.
SAHADA FUTBOL TRİBÜNDE SAĞDUYU KAZANSIN
ESOGÜ sahasında oynanacak Eskişehirspor-Anadolu Spor Faaliyetleri AŞ karşılaşması elbette büyük bir heyecana sahne olacak. Taraftar takımlarını destekleyecek, tribünler dolacak, rekabet yaşanacak. Futbolun güzelliği de burada.
Ancak bu heyecanın taşkınlığa, hakarete, yabancı madde atılmasına ya da istenmeyen olaylara dönüşmesine izin verilmemeli. Yapılacak her yanlışın faturası yalnızca o günkü maça değil, Eskişehirspor’un geleceğine de kesilebilir.
***
Eskişehirspor taraftarı büyüklüğünü yalnızca takımına verdiği destekle değil, zor anlarda gösterdiği sağduyuyla da ortaya koymalıdır. Şampiyonluk tribünde değil, sahada kazanılır. Takıma verilecek en büyük destek, onu ceza ve yaptırımlarla karşı karşıya bırakmamaktır.
***
Ancak şunu da unutmamak gerekiyor: Anadolu Spor Faaliyetleri AŞ, bu maç öncesinde taraftarın ilgisini ve desteğini kazanabilecek bir fırsata sahipti. Eskişehirspor taraftarı, sahada iyi mücadele eden, şehre yakışan bir futbol ortaya koyan rakibini takdir edebilecek bir futbol kültürüne sahiptir. Hatta Anadolu kazanmış olsaydı, belki de sahadaki mücadeleyi alkışlayacak, rakibine saygı gösterecekti.
***
Fakat bilet kararı ve taraftara yönelik oluşan tepki, bu bakış açısını değiştirdi. Bugün mesele yalnızca sahada kimin kazanacağı değil. Anadolu Spor Faaliyetleri AŞ’nin bu şehirde nasıl hatırlanacağı, taraftarın gözünde nasıl bir yere sahip olacağı da önem taşıyor.
Bir kulüp, sahada kazandığı saygıyı saha dışında aldığı kararlarla kaybedebilir. Taraftarın gönlünü kazanmak yıllar alır, kaybetmek ise bazen tek bir karara bakar.
BU ŞEHİR KENDİ FUTBOLUNA NE ZAMAN SAHİP ÇIKACAK?
Artık asıl meseleye dönelim.
Eskişehirspor neden kendi şehrinde zaman zaman kendisini yalnız hissediyor? Şehrin ekonomik gücü, iş dünyası ve kurumları neden futbol söz konusu olduğunda aynı ölçüde harekete geçemiyor? Neden kulüplerin geleceği birkaç kişinin fedakarlığına, bir yöneticinin imkanlarına ya da şehir dışından gelecek desteğe bırakılıyor?
Kendi değerlerinize kendiniz sahip çıkmazsanız, bir gün onları savunacak gücü de bulamazsınız.
***
Eskişehirspor bizim kırmızı çizgimizdir. Ama Eskişehir futbolu da ortak sorumluluğumuzdur.
Bu şehirde futbolu büyütmek istiyorsak önce birbirimize karşı değil, sahipsizliğe karşı mücadele etmeliyiz. Kulüpleri birbirine rakip göstererek değil, şehrin ortak değerleri olarak görerek yol almalıyız.
Çünkü mesele yalnızca bugün oynanacak maç, alınacak üç puan ya da kazanılacak bir şampiyonluk değildir. Mesele, yarın bu şehrin çocuklarının hangi formayı giyerek hayallerinin peşinden koşacağıdır.
Bir şehrin futbolu sahipsiz kalırsa, yarın o şehrin çocukları da formasını giyecek bir kulüp bulamaz.
Eskişehirspor hepimizin, Eskişehir futbolu da hepimizin.
Birbirimizle değil, bu sahipsizliğe karşı mücadele edelim!
