Rivayet muhtelif...
Odunpazarı Belediye Başkanı Kazım Kurt’un, Tepebaşı Belediye Başkanı Ahmet Ataç’ın ve İl Başkanı Talat Yalaz’ın, Kadın Kolları İl Başkanlığına atanan Güler Ezgi Doğan Turan’ın adaylığına pek sıcak bakmadıkları konuşuluyordu. Hatta Turan'ın tek destekçisinin Büyükşehir Belediye Başkanı Ayşe Ünlüce olduğu da bu söylentiler arasındaydı. Kulislerde bu durumun birkaç kez dile getirilmişliği, yazılıp çizilmişliği var.
YENİ Parti kulislerinden basına sızan bu türden hikayelerin ne kadarının hakikat, ne kadarının siyasi dedikodu ürünü olduğunu kestirmek kolay değil elbette. Diyelim ki rivayetler doğru o vakit ortaya hayli tanıdık bir manzara çıkıyor.
Bir tarafta siyasetin tecrübeli erkekleri, diğer tarafta bir kadın aday ve onun arkasında duran bir başka kadın. Buradan pekala bir “kadının fendi erkeği yendi” hikayesi çıkarılabilir.
Fakat ben Ezgi’nin seçilmesini bu denli kolaycı, hatta biraz da vasat bir rekabete indirgemek istemiyorum. Bana kalırsa, şayet ortada bir itiraz varsa bile, bütün itirazlara rağmen alınabilecek en doğru kararlardan biri alınmış.
Ezgi'yi tanırım.
Çalışkandır bir kere. Mesai saatlerine, uygun zaman ve mekan hesaplarına pek itibar edenlerden değil. Siyasetin yalnızca salonlarda, protokol masalarında yapılmadığını bilir.
Oğlu Efe'yi çoğu zaman kayınvalidesine emanet edip yollara revan olmaktan hiç yüksünmediğini de bilirim.
Bu ayrıntıyı özellikle yazıyorum.
Kabul edelim kadınların siyasetteki emeği, çoğu zaman görünmeyen fedakarlıkların üzerine kuruludur. Erkek siyasetçinin toplantıya gitmesi olağan bir faaliyet sayılırken, kadın siyasetçinin aynı toplantıya katılabilmek için önce evin, çocuğun, gündelik hayatın bütün organizasyonunu halletmesi gerekmiyor mu?
Siyasetin pek de hesaba katmadığı bir emek türüdür, ama inanın bana çok kıymetlidir.
Ezgi, iktisadi bakımdan kalburüstü sayılabilecek bir çevreden geliyor. Bunu saklamaya, yokmuş gibi davranmaya gerek yok. Ancak Ezgi'nin parasından ya da sosyal çevresinden siyasi bir kudret devşirmeye çalıştığına tanık olmadım. Aksine, işini ciddiye alan, üstlendiği sorumluluğun hakkını vermeye çalışan, bir siyaset emekçisi diyebiliriz.
O koltuğu hak ettiğini düşünmemin sebebi de bu.
Elbette YENİ Parti'de emek veren, kapı kapı dolaşan, parti örgütünü ayakta tutmak için çaba gösteren başka kadınlar da var. Ezgi'nin hakkını teslim etmek, onların emeğini eksiltmeyi gerektirmez. Hatta Ezgi, herkesten üstün olduğu için değil, tıpkı o emek verenler gibi olduğu için o koltuğa yakışacaktır diye düşünüyorum. Onlar gibi, onlardan biri…
Bir de siyasette giderek az rastlanan bir meziyeti var. Oturmasını kalkmasını bilir…
Eski usul bir terbiye övgüsü yapmak değil niyetim. Nezaketin, ölçünün, karşısındakini dinleyebilmenin, farklı düşünen insanlarla aynı masada oturabilmenin siyasette ne kadar özlem duyulan hale geldiğini düşününce, Ezgi’nin kıymeti daha da anlaşılacaktır, bundan adım gibi eminim.
Ezgi'nin terbiyesinden ödün verdiğini görmedim. Siyasi rekabeti kişisel husumete, fikir ayrılığını kırgınlık gösterisine dönüştürenlerden de olmadı.
Bunlar küçük meziyetler sayılabilir. Ama inanın bana öyle değil.
*****
Dönelim en başa… Şayet rivayetler doğruysa, Kazım Kurt, Ahmet Ataç ve Talat Yalaz istemedikleri bir adayın seçilmesine üzülmek yerine, kendileri açısından da önemli bir imkan doğduğunu düşünmeliler.
Çünkü karşılarında yalnızca bir kadın kolları başkanı olmayacak. Evlerin kapısını çalabilecek, insanların sofrasına oturabilecek, dert dinlemeyi siyasi bir angarya saymayacak, halden anlayabilecek bir örgüt yöneticisi olmaya adaydır Ezgi.
Elimizi vicdanımız koyalım günümüzde siyasetin en fazla ihtiyaç duyduğu şeylerden biri de bu değil mi? Ezgi'nin bu konuda YENİ Parti temsilcilerinin tamamına önemli bir imkan sunduğunu düşünüyorum.
Elbette bir göreve layık olmakla o görevin hakkını vermek aynı şey değil. Bundan sonrası onun göstereceği performansa, kuracağı ilişkilere, örgüt içindeki farklılıkları nasıl yöneteceğine de bağlı.
Ama başlangıç için hakkını teslim etmek gerekiyor.
Siyasette her kararın bir kazananı, bir kaybedeni olmak zorunda değil bana kalırsa.
Birinin kazanması, başkalarının kaybetmesi anlamına gelmediği sayısız örnekler mevcut. Bazen doğru bir tercih, başlangıçta ona karşı çıkanların da işini kolaylaştırır.
Bu nedenle Ezgi’nin atamasını “Ayşe Ünlüce kazandı”, “Kazım Kurt, Ahmet Ataç ve Talat Yalaz kaybetti” basitliğine hapsetmenin bir anlamı yok. Her adımı siyasiler arasındaki güç mücadelelerinin bir uzantısı olarak okumak, onlara yapılabilecek en büyük haksızlıklardan biri geliyor bana.
Bu gözle bakıldığında yalnızca Ezgi kazanmadı.
YENİ Parti kazandı.
Eskişehir siyaseti kazandı…
