Geçtiğimiz belediye meclisi toplantısı, üzerinde durup düşünmeyi hak eden hayli ilginç diyaloglara sahne oldu. İnsanın işi gücü bırakıp belediye meclisi üzerine birkaç ayrı değerlendirme yapası geliyor. Siyasetin ne tarafa savrulduğunu, belediye meclis üyelerinin kendi mahallelerinde, kendi siyasi çevrelerinde neyi temsil ettiklerini anlamak bakımından da epey malzeme vardı. Fakat ben şimdilik meselenin daha güncel, belki biraz da sağduyuya ihtiyaç duyan tarafıyla ilgilenmek istiyorum.

Hiç şüphe yok ki AK Parti, ilgili makamlar üzerindeki siyasi ağırlığını kullanarak Kurşunlu Külliyesi'ni Odunpazarı Belediyesinin elinden alabilir. Hatta biraz daha ileri gidip Büyükşehir Belediyesinin Külliye’yi devralma girişiminin de önünü kesebilir. Buna gücü yeter mi, yetmez mi tartışmasına girmeye lüzum yok. Kimsenin böyle bir güçten şüphesi olduğunu sanmıyorum.

Fakat meseleye bir de başka açıdan bakmadan geçmeyelim.

Acaba AK Parti, Eskişehir'de Hatboyu'na, Türk Dünyası Bilim, Kültür ve Sanat Merkezi’ne, Şehr-i Derya'ya, Dede Korkut Parkı'na bakıp Kurşunlu Külliyesi konusunda başka türlü düşünmeyi başarabilecek mi? Gücünü göstermekteki maharetini, akıl göstermekte de sergileyebilecek mi?

Malumunuz, iktidar olmanın alametifarikası her istediğini yapabilecek durumda olmak değil yalnızca. Bazen yapabileceklerinden vazgeçebilmek de gerekiyor.

Gürhan Albayrak'ın bu konuda ne düşündüğünü bilmiyorum. Ancak umarım bugünkü tutumunun partisi ve daha önemlisi Eskişehir açısından pek de hayırlı bir istikamete işaret etmediğinin farkında olsun.

Kurşunlu Külliyesi'nin Eskişehir'in tarihsel ve kültürel kimliğinde müstesna bir yere sahip olduğunda hemfikiriz sanırım. Şehrin merkezinde, tarihsel niteliği bakımından neredeyse biricik sayılabilecek bir mekandan söz ediyoruz. Üstelik yıllardır kültürel üretimle, sanatla, zanaatla yaşayan bir mekandan.

Bu gözle bakınca insan ister istemez bir akıl arıyor.

Belirtmekte fayda var: Henüz geri dönülemeyecek bir noktada değiliz. Siyasette pek makbul sayılmaz, biliyorum. Hele bizim siyasetimizde geri adım atmak neredeyse başlı başına bir zaaf alameti sayılır. Fakat bazen geri adım atmak, ileri gitmekten daha fazla basiret gerektirir. Üstelik o geri adım, ilk atılan adımdan daha akıllıca, daha vicdani olabilir.

Ne var ki belediye meclisindeki konuşmalardan anladığım kadarıyla böyle bir muhakeme henüz ortaya çıkmış değil. Şimdilik gördüğümüz, bir kere adım attıktan sonra, her ne pahasına olursa olsun o adımı savunmaya mahkum olma hali. Kararın doğruluğundan ziyade, karardan dönmemenin önem kazandığı bir siyaset anlayışı.

Bunun sonunda bir mahcubiyet doğacağına ise adım gibi eminim.

****

Hatboyu'nun bugünkü haline bakınca ne düşünüyorlar acaba? İçlerinden, "İyi ki böyle olmuş" diyorlar mıdır? Bir zamanlar kentin sosyal hayatına kazandırılması beklenen bu alanın kullanım biçiminden, bakımından, kentle kurduğu ilişkiden memnunlar mıdır?

Türk Dünyası Bilim, Kültür ve Sanat Merkezi’nin atıl vaziyetine bakıp gurur duyduklarını tahmin etmiyorum. Şehr-i Derya Parkı'nın bugün neye hizmet ettiğini, Dede Korkut Parkı'nın peş peşe ticari organizasyonlara teslim edilen görüntüsünü, giderek belirginleşen o pespayeliği nasıl izah ediyorlar, doğrusu merak ediyorum.

Bunların her biri, bir zamanlar verilmiş kararlarda ısrar etmenin, siyasi tercihi kamusal yararın önüne koymanın mahcubiyetini taşımaya yetmez mi?

İnsan bazen bir kararın yanlışlığını kabul etmemek için o yanlışın sonuçlarıyla yaşamayı göze alabiliyor ne yazık ki. Siyasette de az biraz böyle işliyor makine.

Bugün kimse AK Parti'nin gücünü, yetkisini tartmıyor, tartışmıyor. Merkezi idarenin hangi tasarruflarda bulunabileceğini de biliyoruz. Eskişehir'de AK Parti'yi temsil eden siyasetçilerin, bu gücü Eskişehir yararına kullanacak bir irade ortaya koyup koyamayacaklarına ise herkes pürdikkat bakıyor.

Kazım Kurt'la siyasi anlaşmazlık yaşanmış olabilir. Odunpazarı Belediyesiyle yeni bir sözleşme yapmak istenmeyebilir. Anlamsız olsa bile anlamaya meylederiz Eskişehir olarak… Fakat bir anlaşmazlığın, Eskişehir’in en kıymetli mirasının geleceğini belirlemesine neden razı olalım?

Gelelim mecliste gündeme gelen ve AK Partililerin tekmili birden ayak dirediği meseleye… Büyükşehir Belediyesi ile neden bir çözüm yolu aranmak istenmiyor? Büyükşehir ve Külliye’nin kültürel kimliğini koruyacak bir tahsis ve yönetim modeli neden değerlendirilmesin?

Belediye meclisindeki konuşmalardan anladığım kadarıyla, böyle bir muhakeme henüz ortaya çıkmış değil.

AK Parti aklını peynir ekmekle yememişse, bugün alınan bu akıl dışı karara en az belediye başkanları kadar itiraz eder. Hatta kararı verenlere, yaptıklarının siyasi ve vicdani ağırlığını hissettirir.

Yok, eğer akıl üretmenin zahmetine katlanmak yerine güce yaslanacaklarsa, o da bir tercihtir. Ne var ki güç aklın yerine geçtiği gün; bunun bir siyasi ısrardan ziyade kibirle anılacağını belirtmekte fayda var diye düşünüyorum.