Siyasetin en hareketli zamanları ne zamandır diye sorsalar, herhalde kongre dönemleri derim. İl başkanı seçilecek, ilçe yönetimi değişecek… Bir de Ankara'dan bir bakan yahut partinin önemli isimlerinden biri geldi mi, siz o zaman görün hareketliliği.
Ortada ulaşılması gereken bir hedef varsa siyaset canlanıyor. Hele bir de takdir getirmesi beklenen ziyaret söz konusuysa, siyasetin ve siyasetçinin bütün hünerleri birdenbire ortaya dökülüyor.
Peki, geri kalan zamanlarda ne oluyor?
İşte, şakalar komiklikler...
Siyasetin kendisine mahsus bir zaman anlayışı var galiba. Yıllardır konuşulan meseleler, bir bakanın ziyaret programındaki yarım saate sığdırılabiliyor. Şehrin birikmiş sorunları, gelen ‘devletlü’nün konuşmasından arta kalan birkaç dakikada hallediliveriyor. Daha doğrusu halledilmiş gibi yapılıyor. Sonra herkes kendi gündemine…
*****
Özgür Özel'in kurultayda yaptığı bir buçuk saatlik konuşmayı düşünün. Bir buçuk saat az zaman değil. Fakat konuşmanın ardından, söylenmesi beklenenlerin bir kısmının yine söylenmediği konuşuldu. Siyasetin zamanla kurduğu ilişkinin tuhaflığı burada. Yıllardır çözülemeyen sorunların birkaç saatlik programa sığdırılmasını bekliyoruz. Sığmayınca da hayal kırıklığına uğruyoruz.
Bu, siyasetin biraz da törenleşmesiyle ilgili olmalı. Bir olayın gerçekleşmesi, o olayın neden yapıldığından daha önemli hale geliyor.
Buna hedef siyaseti diyebiliriz belki.
Hedefe kadar hummalı bir faaliyet, hedefe ulaşıldıktan sonra uzun bir istirahat…
****
Eskişehir'de “AK Partililer nerede” diye sorduğumda karşılaştığım bir soruyu bu nedenle önemsiyorum: Çıkmaları için ne gerek var?
İlk duyduğumda tuhafıma gitmişti. Sonra düşündüm, kendi içinde bir mantığı var.
Bakan mı geldi? Hayır. Kongre mi var? Yok.
Ankara'dan önemli bir misafir mi bekleniyor? O da yok.
Öyleyse ne gerek var?
Bu anlayışta siyaset, kendiliğinden yapılacak bir iş değil sanki. Bir vesile gerekiyor. Bir çağrı, bir takvim, tercihen Ankara'dan gelecek bir işaret.
Lakin şehirde hayat devam ediyor. İnsanların belediyelerle ilgili şikayetleri de kamu kurumlarıyla ilgili beklentileri de bir takvimine göre ortaya çıkmıyor.
Fakat anlaşılan siyasetin kendi gündemiyle şehrin gündemi her zaman aynı zamana denk düşmüyor.
*****
AK Parti İl Başkanı Gürhan Albayrak'ı düşünelim.
Bir dönem Eskişehir'de hakkında konuşulabilecek hemen her meselede kendisini görmeye alışmıştık. Belediyelerin faaliyetlerinden mahallelerin sorunlarına kadar uzanan geniş bir ilgi alanı vardı. Bazen insan, bu kadar konuşmanın söylenen sözün kıymetini azaltıp azaltmadığını düşünüyordu.
Siyasette yüz eskimesi diye bir şey var malum.
Her yerde görünmek, her konuda konuşmak, uzatılan her mikrofona cevap yetiştirmek... Bir süre sonra insanın yüzü değilse bile sözü eskiyor. Söylenenin içeriğinden ziyade yine söylenmiş olması dikkat çekiyor.
Fakat bunun bir de öbür tarafı var.
Yüz unutulması.
Yüz eskimesi kötü de yüz unutulması iyi mi arkadaş?
Albayrak'ın son haftalarına bakınca konuşmayı tamamen bıraktığını söylemek mümkün değil. Mahalle ziyaretleri yapıyor, teşkilat toplantılarına katılıyor, belediyeleri eleştiriyor. Fakat benim bahsettiğim Eskişehir'in gündemini belirleyen, tartışmanın seyrine müdahale eden bir siyasi söz ile yapılan faaliyetleri kamuoyuna duyurmak arasındaki fark.
Siyasetçi konuşabilir ama söylediği söz bir tartışma yaratmayabilir. Hatta zamanla açıklama yapmak, yapılan açıklamanın kendisinden daha önemli hale gelebilir.
Bir tür siyasi yoklama. “Buradayız”, “çalışıyoruz”, “faaliyetlerimiz sürüyor.”
İyi de ne üzerine çalışıyoruz?
Bu soruyu yalnızca AK Parti'ye yöneltmek haksızlık olur.
*****
YENİ Parti'de kongre hareketliliği vardı. İlçe kongreleri, il kongresi, kurultay derken epeyce meşgul bir dönem geçirildi. Kongrelerin siyasete kattığı heyecanı küçümsemiyorum. Parti içi yarışın, örgütün kendisini yenilemesinin elbette bir karşılığı var.
Ama kongre bittikten sonra ne olacak?
Kongre yorgunluğunu atmak üzere siyasetin kendisini huşu içinde bir dinlenmeye bırakması da mümkün. Bizim siyasi hayatımızda bunun örnekleri az değil. Kongre salonunda gösterilen heyecanın, kongre sonrasında aynı ölçüde devam etmediğine çok defa tanık olduk.
CHP desen zaten...
Burada bütün partileri aynı kefeye koymak istemem. İktidar partisinin sorumluluğuyla muhalefetin imkanları aynı değil. Yerel yönetimi elinde bulunduran bir partinin konumu da diğerlerinden farklı….Ama hepsinde görülebilen bir alışkanlıktan söz ediyorum.
Siyasetin belli tarihlerde yoğunlaşıp sonra kendi olağan sessizliğine çekilmesi.
Belki de sorun, siyasetin bir faaliyet takvimi olarak ele alınmasında.
Oysa siyasetin asıl sınavı, hedefe ulaştıktan sonra başlıyor olmalı.
Kongrede seçilen yöneticinin ertesi gün ne yaptığı, bakanın ziyaretinden sonra hangi meselenin takip edildiği, verilen sözün peşine kimin düştüğü...
Ülkenin şehrin ya da vatandaşın meseleleri, siyasetçilerin faaliyet takvimine bağlı değil aslında.
Yıllardır orada öylece duruyor.
İşin aslı o denli çorak kaldı ki tartışma sahası, yazmış olmak için yazdım bir yerde. Sizde okumuş olmak için okuyun…