Burası dünya takana takılır. İyilik yapana da kazık atılır. Önce huy güzelliği ararlar ama yine de boyuna posuna bakılır. Doğru söyleyen dokuz köyden atılır. Bir doğru söze yedi yalan katılır. Herkes teraziler doğru tartsın ister, fırsat bulunca sap samana katılır. El üstünde olan yabana atılır. Kimse inanmaz ama fala bakılır. Üç kuruşa beş köfte verilmez ama iki kuruşa ne dostluklar satılır. Burası dünya aldatan aldanır. Burası dünya kaçan kovalanır. Herkes bir oyuna dalmış oyalanır. Garibin elinden kimse tutmaz ama faize, kumara servetler harcanır. Atanmak için dayın var mı bakılır. Tam altın takana da çeyrek takılır. Başımın üstünde yerin var derler ama sıran gelir pabucun dama atılır. Burası dünya defterin tutulur. Er ya da geç hesabın elbet sorulur. Ölmeyecekmiş gibi yaşarsın ama ömrün biter üstüne toprak atılır. Öldükten sonra mülkün var mı bakılır. Neyin var, neyin yok hepsi de satılır. Ardından hayır yapan bulunmaz ama mirasın için ne taklalar atılır. El üstünde olan yabana atılır. Kimse inanmaz ama fala bakılır. Üç kuruşa beş köfte verilmez ama iki kuruşa ne dostluklar satılır. Burası dünya aldatan aldanır.
Bu okuduğunuz yazı aslında Mebrure’ye ait yeni çıkan bir şarkı sözü. İlk dinlediğimde çok etkilendim sözlerinden. Çünkü hayatımda hiç bu kadar gerçek bir şarkı dinlememiştim. Harfiyen doğru. Altına bende imzamı atarım.
Yalan dünya işte. Geldik gidiyoruz. Hiç kimse buraya kazık çakmayacak. Kimse malını mülkünü öbür tarafa götüremeyecek. Ne demişler hani kefenin cebi yok. Burda kazandıklarımız burda kalacak. Oyalanıyoruz tatlı telaşlarla işte burda. Ektiğimizi hepimiz ebedi istirahatgâhımızda biçeceğiz. Bu dünyada nasıl yaşadıysak imtihanımız öbür dünyada da ona göre olacak. O yüzden ne kendimizi kandıralım ne de kimsenin hakkına girip, canını yakalım. Bu arada her şeyi kafaya takıp, üzülüp bu dünyaya çok da fazla anlam yüklemeyelim. Bir varmışız bir yokmuşuz. Acılarımız da, dertlerimiz de eşyalarımız gibi bizimle birlikte öbür tarafa gelmeyecek. Yetinmeyi bilelim. Aza tamah edelim, hırsı, kıskançlığı bir kenara bırakalım. Adımıza leke sürdürmeden namusumuzla, onurumuzla yaşayalım ki öldükten sonra da iyi anılalım.
