Hayat boyunca yanımızda kimlerin olacağını, yollarımızın nerede ayrılacağını, kimin kalıp kimin gideceğini bilemeyiz. Peki, doğduğumuz andan son nefesimize kadar bizimle yürüyen o yol arkadaşımızı ne kadar tanıyoruz?
Anneniz mi, babanız mı, eşiniz mi, çocuklarınız mı, yoksa dostlarınız mı? Elbette hepsinin hayatımızda yeri ayrı. Ancak bütün bu ilişkilerin ötesinde, çoğu zaman göz ardı ettiğimiz çok daha temel bir gerçek var. Hayattaki en uzun yolculuğu biz kendi bedenimizle yapıyoruz.
Bedenimiz, hayatın her döneminde bizimle olan, yaşadığımız her şeyin izini taşıyan ve yaptıklarımıza sessizce karşılık veren en gerçek yol arkadaşımız. Biz konuşmasak da o konuşur; yorgunluğumuzu, stresimizi, ihmalimizi ve ihtiyaçlarımızı bize anlatmanın bir yolunu bulur. Mesele, onun sesini duyabilmektir.
Ne var ki çoğumuz bedenimizi ancak bir sorun ortaya çıktığında hatırlarız. Yorulana kadar çalışır, uykusuz kalır, stresle baş etmeye çalışırken kendimizi ihmal eder, sağlığımızı çoğu zaman hayatın bitmeyen telaşına erteleriz. Oysa beden, ihmali sonsuza kadar telafi edebilen sınırsız bir kaynak değildir.
Bedeninize nasıl davranırsanız, yaşamınızın kalitesini de o ölçüde etkilersiniz. Nasıl beslendiğiniz, ne kadar hareket ettiğiniz, uykunuza ne kadar önem verdiğiniz ve stresle nasıl başa çıktığınız; fiziksel ve ruhsal iyilik hâlinizde belirleyici bir rol oynar. Elbette her hastalık ihmalle açıklanamaz, her sağlık sorunu da yalnızca kişinin davranışlarıyla önlenemez. Ancak kendi sağlığımız için atacağımız adımlar, yaşam yolculuğumuzu daha güçlü ve daha bilinçli sürdürmemize yardımcı olur.
Unutmayalım ki para kazanılır, kaybedilir ve yeniden kazanılabilir. İşler değişir, insanlar hayatımıza girer ve çıkar, dostluklar zamanla farklılaşabilir. Fakat sağlığımızı kaybettiğimizde hayatın bütün öncelikleri de yeniden şekillenir. Bir zamanlar peşinden koştuğumuz pek çok şeyin, sağlığımızın yanında ne kadar küçük kaldığını işte o zaman anlarız.
Bu nedenle bedenimize bakmak, yalnızca estetik bir kaygı ya da fit görünme çabası değildir. Asıl mesele, iyi hissetmek, hareket özgürlüğümüzü korumak, zihinsel dayanıklılığımızı desteklemek ve hayatın içinde mümkün olduğunca güçlü kalabilmektir.
Bedenimiz bir makine değil; dinlenmeye, beslenmeye, harekete, şefkate ve bazen de profesyonel desteğe ihtiyaç duyan canlı bir bütündür. Onu dinlemek, verdiği sinyalleri önemsemek ve ihtiyaçlarını ertelememek, kendimize gösterebileceğimiz en büyük saygılardan biridir.
Bedenimiz, doğumdan ölüme kadar bizimle birlikte olacak en uzun soluklu yol arkadaşımızdır. Ona ne kadar iyi baktığımız, hayatı nasıl yaşadığımızı da etkiler. Hayatın gerçek zenginliği yalnızca sahip olduklarımızda değil, sahip olduklarımızın tadını çıkarabilecek sağlıkta ve güçte saklıdır. Bu yüzden kendinize iyi bakın. Çünkü bu hayatı, bu bedenle yaşayacaksınız.
